Ζητάμε λίρες - ήλθαν μπύρες!!

Μια φορά ήταν ένας μούτσος σε ένα καράβι και έτριβε πατώματα. Είχε όμως ένα μειονέκτημα. Ήταν νάνος και μόνο 30 πόντους. Συνέχεια παραπονιότανε στον καπετάνιο και έκλαιγε στον ώμο του για το ότι ήταν κοντός. Ο καπετάνιος τον λυπήθηκε και του είπε το μυστικό που τόσα χρόνια έκρυβε:  - Κάθε βράδυ στις 00:00 περνάει έξω από το καράβι ένα τζίνι και ότι χάρη του ζητήσεις σου την πραγματοποιεί. Είναι όμως λίγο κουφό και πρέπει να του φωνάξεις δυνατά.  Το ίδιο βράδυ ο μούτσος πηγαίνει στην προβλήτα και περιμένει το τζίνι. Ξαφνικά βλέπει από μακριά ένα φως να πλησιάζει και αρχίζει να φωνάζει για αρχή:  - Θέλω ένα καφάσι λίρες.  Με το που φεύγει το τζίνι, βλέπει ένα καφάσι μπύρες.  Πηγαίνει γρήγορα στον καπετάνιο κλαίγοντας και του λέει:  - Δεν με άκουσε... Του ζήτησα ένα καφάσι λίρες και μου έδωσε ένα καφάσι μπύρες...  Τότε του λέει και ο καπετάνιος:  - Ε και εγώ τι νομίζεις, 30 πόντους μούτσο ζήτησα;

Εισαγωγή

ΘΛΙΨΗ
θλίψη.....απέραντη....σαν τη θάλασσα......τη φουρτουνιασμένη.......την ακύμαντη......

Summertime

Μικρά βήματα

Μικρά βήματα που βουλιάζουν στον ορίζοντα

Και αν κανείς δεν τα βλέπει, δεν πειράζει
γιατί δεν φαίνονται αλλ' υπάρχουν
όπως οι στιγμές που  αγάπησα
και ας ήταν  για άγνωστους λόγους
ψεύτικες μέσ' την αλήθεια τους
και αληθινές μέσ' το ψέμα τους
Γι' αυτό μπορώ να έχω χαρά
και να αιωρούμαι στο κενό
με τα μικρά μου βήματα
να ξορκίζουν το θυμό
και να αφουγκράζονται
σαν παιδική ζωγραφική
τους μακρινούς ανεμοστρόβιλους
που ρχoνται τρομακτικοί
από το βάθος του σκοτεινού ορίζοντα.

Εγώ με τις ιδέες μου....

Για το παράπονο του μοναχικού .....
      την αξιοπρέπεια και τη λύπη του ηττημένου......
        

Γεια σου Μάρκο, αθάνατε!!